Een gemakkelijke wandeling en vliegeren met condors

Beste vrienden,

Vandaag doen we het wat rustiger aan en we volgen – te voet – de Río de las Vueltas tot we aan de Chorrillo del Salto komen, een waterval die hoog vanaf de wand van het gletcherdal naar beneden klatert. Chorrillo staat voor druppeltje in het Spaans. 

Onderweg erheen zijn de uitzichten weer onvergetelijk. De nog steeds harde wind blaast de prachtige wolkenformaties boven de bergen in steeds nieuwe patronen. 




Hoog in de lucht ontwaren we weer een paar condors, die zonder vleugelslag in minuten tijd enorme afstanden afleggen. Het lijken wel reusachtige vliegers, maar dan zonder koord, want in een mum van tijd zijn ze het gletcherdal overgestoken en geheel buiten oogbereik. Onwillekeurig start binnen in mijn hoofd een bandje met het lied ‘El Cóndor Pasa’ van Simon en Garfunkel, met die prachtige weemoedige melodie. Het staat op het conto van de Peruvaan Daniel Alomía Robles. Hij schreef het in 1917 als onderdeel van een Zarzuela, een voorstelling met zang, gesproken tekst en dans. 


De oorspronkelijke tekst van ‘El Cóndor Pasa’ gaat over een groep mijnwerkers (mineros) die worden uitgebuit door hun baas. Ze kijken omhoog en zien de cóndor vliegen en smachten naar de vrijheid. 

De Andes groep Savia Andina uit Bolivia schreef ook een lied over de mineros, en die melodie is even weemoedig. Mijn pa bracht een LP (zie plaatje) van een zakenreis door Zuid-Amerika voor ons mee, en hij heeft Savia Andina nog life zien optreden. Zelf val ik nog steeds als een blok voor deze muziek, met panfluiten, de quena (een bamboe fluit met een ijl geluid) en een gitaartje gemaakt van het pantser van een gordeldier.

Vanmiddag zaten we heerlijk op een terrasje met een lekkere cappuccino en een verse thee. Op bijvoorbeeld de Champs Elysée is het ook goed toeven, zij het dat hier in El Chaltén het uitzicht onbetaalbaar is en in Parijs de consumpties. 

Alle meubelfabrikanten ter wereld die leveren aan de horeca, hebben functionarissen in dienst die elk tweede tafeltje kreupel maken, zodat het af fabriek wiebelt. Op dit terras is er geen kans op wiebelen: er zitten forse stelschroeven aan de poten. Leve de Argentijnen! 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Bienvenidos a los cataratas del Iguazú

Bem-vindo às Cataratas do Iguaçu

Península Valdés, walvissen en Mimus Patagonicus