Amsterdam via Saõ Paulo

Beste vrienden,

We lopen nog even door de tuin van hotel 21 Oranges, lopen langs het zwembad en gaan gezellig op de foto met een tros bananen. Het is hier tropisch warm, boven de dertig graden. Dat zal wel anders zijn als we morgen landen op Schiphol.

Stipt om 11 over 11 en 11 seconden worden we opgehaald door een busje van Aquas Grandes, dat ons naar het vliegveld zal brengen. De chauffeur kennen we nog van het ophalen van het vliegveld een paar dagen geleden. Hij lijkt als twee druppels water op superindendant Gordon Spikings uit de jaren 80 tv-serie Dempsey & Makepeace. Hij weet het zelf niet, maar dat geeft hem een streepje voor.

We gaan overigens naar het Braziliaanse vliegveld, dus we moeten eerst weer door de Argentijnse grenskontrole, en vervolgens door de Braziliaanse. Maar omdat we braaf zijn, krijgen we bij de laatste een mooi stempel in het paspoort. We delen het busje met een Australisch echtpaar, dat nog een cruise naar Antarctica gaat maken voordat ze terugvliegen naar Perth. Wellicht komen we nog een keer in West-Australië. We wensen ze een behouden vaart en alle plezier!

Gordon Spikings heeft vandaag mazzel, hij krijgt alle overgebleven 1000 pesos briefjes uit mijn portemonnée, behalve één, die houd ik als souvenir. Ik moet zeggen dat het wel prettig voelt, om zo met duizendjes te strooien, en hier kan het lijden. Welgemoed stappen we de vertrekhal in voor de vlucht naar Saõ Paulo. 

De mensen in Brazilië zijn even vriendelijk als in Argentinië, maar het lijkt of het hier allemaal een ietsje meer stijl heeft, en het is zowiezo zwoeler, met meer samba. Dat doet me denken aan de Braziliaanse muziek, die veel invloed heeft gehad op veel buitenlandse artiesten.

Mijn favoriet is Michael Franks, een Amerikaanse artiest in het lichte jazz-genre:

Down in Brazil

It takes a day to walk a mile
Time just stand still
And when the people you meet look at you they smile

They still believe in style
They serve you with their sambas 'til
You really know you're down in ol' Brazil
You can tell you're down in ol' Brazil

Of de Amerikaanse saxofonist Stan Getz, die legendarische platen heeft opgenomen met João Gilberto, Astrud Gilberto en Antõnio Carlos Jobim.


E
n dan heb je natuurlijk ook nog Heitor Villa-Lobos, een beroemde Braziliaanse min of meer klassieke componist, die vooral bekend is vanwege zijn Bachianas Brazileiras, maar hij heeft ook zeventien strijkkwartetten geschreven. Zijn muziek is doordesemd met de Braziliaanse volksmuziek.



We hebben voor de vlucht naar Amsterdam maar weer een
upgrade gedaan naar Premium Comfort, anders kom je zo verkreukeld aan. Het kost allemaal toch al dat het barst. Alhoewel, de heerlijke La La Lá rode Malbec 2019 van gisterenavond komt omgerekend op een luttele dozijn euros.


En het vleeschmes dat uitgereikt wordt voor de biefstuk, daar kan je een tapir mee villen. Niet dat het persé nodig is, want de biefstuk smelt onder het mes.




Reacties

Populaire posts van deze blog

Bem-vindo às Cataratas do Iguaçu

De pinguïnkolonie van Punta Tomba en het stadje Trelew

Bienvenidos a los cataratas del Iguazú