Hop on, hop off, Jardín Japonés en Tango Milonga.

Beste vrienden,

Vandaag gaan we Buenos Aires te lijf middels de hop-on-hop-off bus. Het is ondoenlijk om in een zo korte tijd alles van de stad te zien, en dat gaan we ook niet proberen, maar we pikken zo toch glimpen op van de highlights. 

We zitten lekker boven op de open dubbeldekker in het zonnetje en zwemmen relaxed mee in het toch wel hectische verkeer. Af en toe stappen we uit, om het één en ander nader te bekijken. Plaza de Mayo is natuurlijk een must. 

In Mei 1810 begon in wat later Argentinië zou gaan heten de revolutie tegen de Spanjaarden. Hier is ook het presidentiele paleis gesitueerd, en de kathedraal van het aartsbisdom Buenos Aires. Jorge Bergoglio is hier aartsbisschop geweest voordat hij paus Franciscus werd. In de kathedraal bevindt zich ook de tombe van general José de San Martín. die een grote rol heeft gespeeld in de onafhankelijkheidsoorlogen in Zuid-Amerika en speciaal Argentinië. Het wordt permanent bewaakt door twee soldaten met getrokken degen.

Bij het beroemde voetbalstadion van Buenos Aires stappen er hele horde mensen uit om zich te storten op de vele souvenirwinkeltjes of de officiële shop van het stadion voor een Messi-shirt of eentje van Maradonna. Maar wij blijven lekker op de bus. Het stadion van Boco Boys heet il Bombonera, de chocoladedoos, en schijnt een mooie akoestiek te hebben, dus vinden er ook concerten plaats. Onze Arena in Amsterdam is akoestisch slecht, dus worden er ook concerten gegeven. Rare jongens, die Nederlanders.

De bevolking van Argentinië bestaat voornamelijk uit oorspronkelijke Spanjaarden en Italianen, maar naar blijkt ook nogal wat Japanners. Bij de jardín Japonés stappen we van de bus en daar hebben we geen spijt van. De tuin is enorm groot en prachtig verzorgd. Het is hier voorjaar en er staat van alles in bloei. In het Japanse tuinrestaurant hebben we ook niets te klagen, we bestellen miso ramen en zalm sushi, en dat wordt vlot en voorkomend ter tafel gebracht door de jonge bediening, die onmiskenbaar oosterse trekjes in het uiterlijk heeft.

Nu we in Buenos Aires zijn moeten we nog iets meekrijgen van de Argentijnse tango. Je kan voor veel geld een tango-avond met diner boeken, en dan krijg je gegarandeerd vuurwerk te zien. Maar de Milonga tango is meer relaxed en concentreert zich meer op de intimiteit tussen de dansers. Gloria heeft ons een amateur dansschool aangeraden waar we een kijkje mogen nemen. Twee kaartjes kosten 2600 pesos, een paar luttele euro’s, maar dat betalen de amateurdansers ook. We zijn van harte welkom en beleven een kostelijk en fascinerend uurtje. Geen acrobatiek hier, maar intieme en sierlijke dans. We nemen geen foto’s, want we respecteren het privé van de mensen. Als we hartelijk afscheid nemen, worden we letterlijk omhelst. Weer een mooie dag in Buenos Aires!