Parque Nacional los Cordones

Beste vrienden,

We hadden nog wel een dagje in het Cortijo hotel willen blijven en in de prachtige tuin zitten, en in het restaurant, maar ons reisschema staat dit helaas niet toe. We hebben vandaag onze handen vol aan allerhande activiteiten.

Om zeker te zijn dat we op reis genoeg reuzencactussen (cordones) hebben gezien, brengen we een bezoek aan het Parque Nacional los Cordones. Op een hoogvlakte (3000 meter) staan er duizenden en nog eens duizenden. En op de achtergrond ligt de veelkleurige Cerro (berg) Tintin. 

Zou Hergé de naam van zijn held en hoofdpersoon hier vandaan hebben? Best mogelijk. Er spelen maar liefst drie kuifje albums in Zuid-Amerika. Kuifje en de Zonnetempel speelt in de Andes (Peru) en er komen volop Inca’s in voor. De Inca’s hadden een uitgebreid wegennet voor transport van nieuws en goederen, dat zich tot in het huidige Argentinië uitstrekte. Ook hier is de bevolking voornamelijk van Indiaanse afkomst, aan de gezichtstrekken te zien. De Inca-wegen verbonden diverse plaatsen middels de kortste route. Deze wegen waren niet verhard, want het reizen ging te voet, en de lading werd op lama’s geladen.

Nu we echt genoeg cactussen gezien hebben, dalen we langs de Questa del Obispo af naar de Lerma-vallei richting Salta, maar niet voordat we een usfie op het hoogste punt hebben gescored. De weg naar beneden is weer eens niet verhard, maar de ijselijke uitzichten zijn zeer de moeite waard, en het is niet onmogelijk dit het een oude Inca-route betreft.

De stad Salta ligt evengoed nog op 1150 meter, en hier brengen we de huurauto terug, pal in het centrum. Onze Peugeot is aan de buitenkant wel een beetje stoffig geworden door alle gravelwegen, maar we hebben er niet mee gerost. Het is een kwestie van even afspuiten, en de volgende toerist kan er weer mee op pad. We hebben de vele kilometers met ramen dicht en airco aan afgelegd, en als we even een rondje maken door het historische centrum van Salta, moeten we ons door een zwoele warmte van veertig graden heenworstelen.

Al snel besluiten we om een taxi te nemen naar de Finca Valentina, even buiten de stad. Hier hebben we al eerder overnacht. We krijgen van de chauffeur een gratis lesje bumperkleven, gevaarlijk inhalen en rossen in het algemeen, maar we komen veilig en wel aan bij de finca, en installeren ons genoeglijk aan het zwembad. Tegen de schemering vangt het duizendkoppige krekelkoor het avondlied aan, dat begeleid wordt door het gezang van nachtegaalachtige vogels. Die rekelse krekels hadden overigens ook al een middagvoorstelling. Morgen beginnen we aan de laatste etappe van de reis, de watervallen van Iguazu.