Parque Nacional los Glaciares

Beste vrienden,

Het is hier vandaag tikkerig weer zoals mijn pa dat pleegt te zeggen. Dus harde wind en veel bewolking. Maar in Nederland komt Ciarán voorbij met veel meer kracht. Ciarán komt overigens uit het Gaelic, en betekend ‘kleine zwarte’. Ik dacht eigenlijk dat alle Ieren rood haar hadden... Het ontbijt is weer goed, en de mensen hier zijn vriendelijk.

De omgeving van El Chaltén is een absoluut hiking paradijs, en vandaag gaan we een wandeling in het Parco Nacional los Glaciares uitproberen.

Je kan in 11 kilometer naar Laguna de los Tres klimmen (van 400 naar 1200 meter) en weer afdalen. Maar je kan op elk gewenst moment besluiten om de terugweg te aanvaarden.

Alle wandelaars zijn goed in gepakt tegen de venijnige wind, maar er schijnt een vriendelijk zonnetje en de wolken laten niet al teveel water los. Het klimwerk valt ons zestigers niet mee, we worden aan alle kanten gelost door montere jongeren. We hebben evenwel geen haast, we vermaken ons prima,  en de uitzichten zijn onwerelds mooi. In een paneria beneden hebben we wat sandwiches gescoord, om die gezeten op een boomstronk op te smikkelen. En als je dorst hebt, smaakt water als champagne.

Tegen de tijd dat we Mirador Fitz Roy bereiken, en dat is bij kilometerpaaltje 4, besluiten we dat we ons beste beentje voorgezet hebben en de afdaling in mogen gaan zetten. Er is zelfs een gletxher in beeld. Deze route wordt druk belopen, en iedereen groet elkaar. Hola, hola! En een Gracias! Als er voorrang wordt verleend op het vaak smalle pad.

Onderweg horen we allerlei vogeltjes fluiten, en soms laten ze zich even zien. Hier is een Phrygilus Patagonicus ofwel een Patagonische Sierra Finch. En een Carpentere Gigante ofwel een reuzenspecht. We zagen drie mannetjes met felrode koppen, die lastig op de foto waren te krijgen. Er zijn mensen die speciaal hierheen komen om vogels te spotten. Er zijn hier honderden soorten die nergens anders voorkomen.

Het bier in de resto-brouwerij gisteren was erg goed, evenals de pizza en de empanada. De sfeer was uitgesproken gezellig en de inval was zoet. In het portiek zaten de mensen te wachten op hun beurt, en dat is altijd een goed teken.

Vanavond is de brouwerij echt vol, en nemen we de tent ernaast. Ook niet verkeerd: ceviches van zalmforel, een mooie zware Malbec uit Mendoza en een fantastische biefstuk met gebakken groenten.

In het hotel wisselen we nog wat euro's, voor losse uitgaven en het strooien met fooien. Een luttele Eur 40 explodeert in een fortuin in pesos, dat evenwel ook weer snel zal verdampen.