Aerolíneas Argentinas

Beste vrienden,

Vandaag is het weer een vliegtuigdag. We vliegen van El Calafate naar Buenos Aires en van daar naar Salta. Het toestel naar Buenos Aires is bijna een uur te laat, dus we hopen dat we de overstap halen, die toch al krap was. Gisterenavond zijn we terecht gekomen in Nápoles, een niets-aan-de-hand pizzeria. De halve pizza’s lijken evenwel meer op hele pizza’s, en we laten wat inpakken voor de lunch morgen. Het interieur van de Nápoles is geheel gewijd aan voetbal, de nationale gekte. Maradona wordt hier verheerlijkt als een heilige, en Messi gaat ‘m aardig achterna. 

Wil je een praatje aanknopen met zomaar een Argentijn, dan volstaat het om eerbiedig wat namen van voetballers uit te wisselen. Natuurlijk neem ik plechtig Johan Cruijff in ontvangst, maar ook een René van de Kerkhoff. Ze zijn hier echt voetbalgek. 

Het ontbijt gaat hier altijd gepaard met lekkere stukken taart, en de schapen ontbijten buiten mee, dat scheelt weer grasmaaien. We gaan nog even flodderen in El Calafate, wat een echt toeristenstadje is. Maar het heeft een natuurlijke charme, zeker in dit lentezonnetje. We komen meneer Moreno nog tegen, die net met zijn paard is gearriveerd uit de wildernis.

En warempel scoren we nog weer een nieuwe vogelsoort: ik schat in de Patagonische ibis, maar er kan een correctie volgen. We pakken ook nog het staartje van de presidentsverkieizingen mee. Kunnen we oefenen voor de 22e.

‘s Middags worden we opgepikt door een enorme pickup voor het ritje naar het vliegveld. Het is ‘een Toyota’ en als je dat vertaalt naar het Engels, krijg je een mooi palindroom: a Toyota.

We hoeven ons geen zorgen te maken over de overstap: hoewel we gruwelijk laat aankomen op Buenos Aires, staat het vliegtuig naar Salta nog op ons te wachten. In Salta is het momenteel 33 graden, dus we kunnen morgen enorm van garderobe wisselen.